Κείμενα για τη γλώσσα

ΜΙΑ ΠΡΑΞΗ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΣ

Σε μια μεγάλη πόλη της Ελλάδας, συνέβη το αξιοπρόσεκτο τούτο περιστατικό, που συγκίνησε πολύ βαθιά όσους το παρακολούθησαν.

Σε κάποιο δρόμο της πολιτείας αυτής, ένα μεγάλο ξενοδοχείο πήρε φωτιά. Η Πυροσβεστική Υπηρεσία, που ειδοποιήθηκε, αργούσε να φανεί. Τα διάφορα διαμερίσματα άδειαζαν από τους ενοίκους, που βιαστικοί και τρομαγμένοι, προσπαθούσαν να σωθούν από την τρομερή καταστροφή. Ο κόσμος, μαζεμένος στο δρόμο, βοηθούσε όσο μπορούσε τους δυστυχισμένους και παρακολουθούσε την τραγική σκηνή.

Ξαφνικά, μια σπαρακτική φωνή ακούστηκε: «Ο γερο-Μανόλης! Ο γερο-Μανόλης!» Οι ένοικοι που ήξεραν τι σήμαινε το όνομα αυτό, έσμιξαν τα χέρια με απελπισία. Ένας συμπαθητικός γεροντάκος, τυφλός, ερείπιο του χρόνου, κατοικούσε σε μια καμαρούλα του ξενοδοχείου και ζούσε από τη φιλανθρωπία των συγκατοίκων του. Τη στιγμή της τραγικής συμφοράς, ο γερο-Μανόλης δεν είχε κανένα να τον βοηθήσει. Οι πελώριες φλόγες ζώνανε ολάκερο το τετράγωνο και ασφαλώς, σε λίγο ο γερο-Μανόλης θα γινόταν ζωντανό πυροτέχνημα. Όλοι είχαν για χαμένο το δυστυχισμένο γέροντα.

Την ίδια στιγμή, ένας νέος που άκουσε τη φωνή, ζήτησε και πληροφορήθηκε τι συνέβαινε. Έριξε μια ματιά στο καιόμενο κτίριο, αναμέτρησε τον κίνδυνο και έτρεξε σαν αστραπή μέσα στους καπνούς και τις φωτιές.
Το πλήθος συγκινείται. Περιμένει με κομμένη την ανάσα…

Μετά από λίγο, μέσα από το τραγικό ξενοδοχείο, πρόβαλε ολόμαυρο το παλικάρι με τον τυφλό γέροντα ζωντανό στους ώμους του. Τον παράδωσε στους πυροσβέστες κι αυτοί στο ασθενοφόρο. Σκούπισε το μέτωπό του και χάθηκε στο βάθος του δρόμου.

Το ηρωικό αυτό παλικάρι έκαμε κάτι πιο μεγάλο από το καθήκον του, κάτι πιο ψηλό και πιο ευγενικό.

Πηγή: http://3dim-megar.att.sch.gr/index.php/workst-lang